Impreza, nasi mieszkańcy i szampan. Kto tym razem przekroczy granicę? Już wkrótce!
Zobacz wydarzenie →
Czy naprawdę myśleliście, że zniknęłam bez słowa? Och, błagam. Gdy kilka znajomych twarzy nagle wyparowało z nowojorskiej sceny towarzyskiej, ktoś musiał sprawdzić, dokąd prowadzi ich ślad. A wiecie przecież, że moja ciekawość bywa większa niż kolekcja torebek pewnej dziedziczki z Upper East Side... Pamiętacie ją? Nawet jeśli, dzisiaj ledwo przypomina siebie.
Claire to osoba o wysokich ideałach i dużej empatii. Drzemią w niej ogromne pokłady altruizmu, przez co rzadko zdarza jej się myśleć o własnych potrzebach; z reguły bardziej istotne są dla niej potrzeby ludzi wokół, to z kolei często przysparza jej trudności, ale nie ma w zwyczaju narzekać, po prostu pracuje jeszcze ciężej, w końcu nigdy nie bała się ciężkiej pracy — we wszystko wkłada sto dziesięć procent siebie. Stara się pozostać optymistką, silnie zmotywowaną przez przez każdy okruch dobra, który spotka na swojej drodze, wierzy też w karmę oraz fakt, że wszystko co od siebie dasz, w przyszłości zwróci się z nawiązką. Kocha ludzi, zwierzęta, naturę i choć zdaje sobie sprawę, że świat to nie idealne miejsce, przede wszystkim stara się dostrzegać obecne w nim piękno. Te brzydsze części natomiast próbuje naprawiać, poczynając od samej siebie, dlatego nigdy nie spotkasz się z odmową, kiedy poprosisz ją o pomoc. Właściwie otrzymasz od niej wsparcie nawet kiedy o nie nie poprosisz, bo wielu rzeczy potrafi się domyślić.
Łatwo zawierza w dane słowo, przez co wiele razy została wykorzystana, ale to nigdy nie przeszkodziło jej w byciu dobrą dla każdego, kogo spotka, bo nie jest łatwo ją zranić czy zniechęcić, kiedy już obierze jakiś kurs lub coś sobie postanowi; ona po prostu wierzy w drugie szanse, a potem trzecie i następne. Idzie do przodu z uporem godnym poklasku, choć nie osiąga swoich celów za wszelką cenę, nie mając zamiaru stąpać po trupach, bo według niej wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się krzywda drugiego człowieka.
Łagodność miesza się w niej ze strachem, dobroć z krzywdą i choć bardzo się stara, nie zawsze udaje jej się postrzegać rzeczywistość tak, jak by tego chciała. Wie, że życie jest łaskawe, że może być łaskawe, jeśli się mu na to pozwoli, wyciągając śmiało rękę po jego dobra, ale jej ręce nie są już takie jak dawniej. Są niepewne i drżące, naznaczone tuzinem blizn i wstydzi się, ilekroć cofa dłoń, która powinna być przedłużeniem serca. Zawsze odsłaniała je bez lęku, ukazując pełen przekrój charakteru, oferując życzliwe słowo i opiekuńcze ramię, którym z czułością obejmowała każdego bez wyjątku, bo kiedyś jeszcze była zdania, że nie ma na ziemskim padole nikogo, kto na to nie zasługuje. Wierzyła w ludzi ślepo, pozwalając brać z siebie to, czego potrzebują i nigdy nie chciała nic w zamian, nie mając wątpliwości, że każdy dobry uczynek do niej wróci, w odpowiednim do tego miejscu i czasie, pod dowolną postacią. Wierzyła w przewagę dobra nad złem, przekonana o tym, że szczęście to wybór, a nie losowy podryg kapryśnego losu.
Wierzyła.
Teraz już nie wierzy, jednak nie pozwala, by ten lęk ją zmienił.
.png)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz