Alert: konfrontacja roku! Co ma zrobić dziewczyna, której dawna miłość wróciła zza grobu? A druga jest na wyciągnięcie ręki? It's okay to love them both, O. I do.
@km_sj2705
Podobno S. opuszczał nocą apartament w Gangnam o 3 nad ranem.
Towarzystwo? Tajemnicze. Damskie. I piękne.
@dani.song004
D. była widziana przy barze w Itaewon. Sama? Ani trochę.
@welostsunoo
Ktoś zostawił czarną kopertę pod drzwiami czyjegoś domu...
W środku? Tylko jedno zdjęcie.
xoxo
Latest Tea
Kiss on a lips party
Impreza, nasi mieszkańcy i szampan. Kto tym razem przekroczy granicę? Już wkrótce!
Czy naprawdę myśleliście, że zniknęłam bez słowa? Och, błagam. Gdy kilka znajomych twarzy nagle wyparowało z nowojorskiej sceny towarzyskiej, ktoś musiał sprawdzić, dokąd prowadzi ich ślad. A wiecie przecież, że moja ciekawość bywa większa niż kolekcja torebek pewnej dziedziczki z Upper East Side... Pamiętacie ją? Nawet jeśli, dzisiaj ledwo przypomina siebie.
Gdy wszystko, co znała, kochała; wszystko, czego pragnęła, nagle przestało istnieć...
Jak odnaleźć siebie, gdy tak naprawdę nie wiesz, kogo szukasz?
Did running away make sense? Did it help? Did it bring the relief, you’ve so desperately been looking for? Did it fill your lungs with air, make you feel alive?
Czy to był tylko czas, czy dystans pomiędzy nią a tym, co pozostawiła za sobą? Czy nieprzespane noce, które spędziła nad starymi fotografiami, czy może uczucie, kiedy każda sekunda sprawiała, że chciała znowu żyć, spróbować jeszcze raz?
But you’re fine now, aren’t you? You are back, you are here, in the city of dreams. You are a dreamer, right Ari? You still have hope and dreams, and him. You have him now, you are not alone.
Właśnie, przecież nie była już sama.
Starlight bright.
01.01.20052nd year EMT Student at NYU Stern trying to find her place here, again
hej, wracamy z ari i witamy się cieplutko, niestety chwilowo czasu mamy bardzo malutko, więc ewentualnych chętnych na wątki prosimy o cierpliwość 💖 karta i magia html dzięki pomocy coup, bo ja mam dwie lewe ręce
Minsoo poprawił okulary przeciwsłoneczne na nosie, wyglądając przez szybę czarnego Mercedesa, który właśnie przemierzał zakorkowane ulice Manhattanu, by odstawić go przed budynkiem Constance Billard, gdzie uczył się jego brat. Westchnął ze zrezygnowaniem, gdy mijali główne wejście, pod którym czekała już na niego horda fanek, z których, jak dobrze wiedział, część pojawiła się już w środku nocy. Krążyli wokół szkoły dobre pół godziny, czekając na telefon od ochrony, by dali znak, że wszystko jest już przygotowane pod jego wejście. Upierał się, by móc wejść tylnym wejściem i stać na sali kompletnie niezauważonym, ale wytwórnia nie chciała o tym słyszeć — chcieli zrobić z tego wydarzenie marketingowe, które miało pokazać go w dobrym świetle. Wspieranie młodszego brata, bycie wśród “normalnych” ludzi, nie obnoszenie się ze swoim statusem gwiazdy. Tak jakby potrzebował jeszcze więcej popularności do szczęścia. Grubym rybom zawsze było mało siana. Przyjść, odwalić swoje i wracać — tak w ostatnim czasie wyglądało jego życie. To nie tak, że nie kochał swojej pracy. Kochał i każdego dnia był wdzięczny, że przez jeden głupi viralowy filmik, który wywindował go na szczyt popularności, był w stanie podpisać jeszcze lepszy kontrakt z Ithaca Holdings. Miało to po prostu swoją cenę, a on niekoniecznie codziennie siłę, by temu sprostać z podniesioną głową i uśmiechem zadowolenia na twarzy. Szczególnie, że naprawdę chciał ten czas spędzić z bratem i resztą najbliższej rodziny jako Lee Minsoo, a nie Min-sun, i ktoś wyrwał mu ten przywilej bez jego zgody. — Jedziemy pod główne wejście — powiedział w końcu kierowca, wyrywając go z rozmyślań. — Poczekaj, aż reszta ekipy zjawi się pod drzwiami samochodu, zanim wysiądziesz. Constance mimo wszystko stanęło na wysokości zadania. Nie szczędzili pieniędzy na ochronę i poza faktem, że rozszerzyli zaproszenie na zakończenie o kilkadziesiąt osób i grupę osób z branży, nikt z zewnątrz nie przedostał się do środka. Protokół był jasny i przynajmniej tym razem poza pewnością, że jakieś jego zdjęcia z ceremonii wylądują w internecie i przymusem rozmowy z kilkoma osobami, mógł liczyć na wyrwanie dla siebie większości czasu spędzonego na auli. Właśnie podchodził do swojej matki — po tym, jak jego kariera nabrała rozpędu, większość jego najbliższej rodziny przeprowadziła się do Nowego Jorku — gdy kątem oka dostrzegł, jak znajoma sylwetka przemierza aulę. Mimowolnie zacisnął szczękę. Wystarczyła mu sekunda, by rozpoznać Seojuna. A gdy zorientował się, do kogo podszedł chłopak, całe jego ciało znieruchomiało. Ze złości? Ze stresu? Ze strachu? — Och, czyżby księżniczka Upper East Side w końcu pojawiła się, by pozwiedzać swoje stare królestwo? Wspominasz czasy władzy? — przywitał Ari Seojun po drugiej stronie sali, ale mimo wypowiedzianych złośliwości w jego oczach błyszczało jedynie lekkie rozbawienie. Pochylił się w jej kierunku, opuszkiem wskazującego palca pukając się w policzek, baby go pocałowała. — A może ciebie też starzy zaciągnęli do wypełnienia rodzinnego obowiązku? Był w wyśmienitym humorze. Właśnie wrócił do Nowego Jorku po krótkim pobycie w Mediolanie na Fashion Weeku i miał cały tydzień odpoczynku, za wyjątkiem tej nudnej gali, oczywiście. Niemniej Seojun nigdy nie miał problemu z tym, aby zamienić zwykły wieczór w noc godną zapamiętania.
[Welcome back Queen A. ;) Hej, cześć i czołem! ^^ Gdyby Ari potrzebowała rady od swojego nie biologicznego starszego brata to dobrze wiecie, gdzie nas szukać. ^^ Gabs zawsze chętnie przyjdzie z mniej lub bardziej chcianą radą, odbierze z klubu późno w nocy i czego ta poraniona dusza Ari zapragnie tak naprawdę!]
Kiedy najechałam na zdjęcie, zaparło mi dech. <3 Wspaniały efekt i fajna Ari, choć karta jest bardzo enigmatyczna. Mam nadzieję, że powrót okaże się dla niej udany, a tymczasem bawcie się dobrze!
.png)
Minsoo poprawił okulary przeciwsłoneczne na nosie, wyglądając przez szybę czarnego Mercedesa, który właśnie przemierzał zakorkowane ulice Manhattanu, by odstawić go przed budynkiem Constance Billard, gdzie uczył się jego brat. Westchnął ze zrezygnowaniem, gdy mijali główne wejście, pod którym czekała już na niego horda fanek, z których, jak dobrze wiedział, część pojawiła się już w środku nocy. Krążyli wokół szkoły dobre pół godziny, czekając na telefon od ochrony, by dali znak, że wszystko jest już przygotowane pod jego wejście. Upierał się, by móc wejść tylnym wejściem i stać na sali kompletnie niezauważonym, ale wytwórnia nie chciała o tym słyszeć — chcieli zrobić z tego wydarzenie marketingowe, które miało pokazać go w dobrym świetle. Wspieranie młodszego brata, bycie wśród “normalnych” ludzi, nie obnoszenie się ze swoim statusem gwiazdy. Tak jakby potrzebował jeszcze więcej popularności do szczęścia. Grubym rybom zawsze było mało siana.
OdpowiedzUsuńPrzyjść, odwalić swoje i wracać — tak w ostatnim czasie wyglądało jego życie.
To nie tak, że nie kochał swojej pracy. Kochał i każdego dnia był wdzięczny, że przez jeden głupi viralowy filmik, który wywindował go na szczyt popularności, był w stanie podpisać jeszcze lepszy kontrakt z Ithaca Holdings. Miało to po prostu swoją cenę, a on niekoniecznie codziennie siłę, by temu sprostać z podniesioną głową i uśmiechem zadowolenia na twarzy. Szczególnie, że naprawdę chciał ten czas spędzić z bratem i resztą najbliższej rodziny jako Lee Minsoo, a nie Min-sun, i ktoś wyrwał mu ten przywilej bez jego zgody.
— Jedziemy pod główne wejście — powiedział w końcu kierowca, wyrywając go z rozmyślań. — Poczekaj, aż reszta ekipy zjawi się pod drzwiami samochodu, zanim wysiądziesz.
Constance mimo wszystko stanęło na wysokości zadania. Nie szczędzili pieniędzy na ochronę i poza faktem, że rozszerzyli zaproszenie na zakończenie o kilkadziesiąt osób i grupę osób z branży, nikt z zewnątrz nie przedostał się do środka. Protokół był jasny i przynajmniej tym razem poza pewnością, że jakieś jego zdjęcia z ceremonii wylądują w internecie i przymusem rozmowy z kilkoma osobami, mógł liczyć na wyrwanie dla siebie większości czasu spędzonego na auli.
Właśnie podchodził do swojej matki — po tym, jak jego kariera nabrała rozpędu, większość jego najbliższej rodziny przeprowadziła się do Nowego Jorku — gdy kątem oka dostrzegł, jak znajoma sylwetka przemierza aulę. Mimowolnie zacisnął szczękę. Wystarczyła mu sekunda, by rozpoznać Seojuna. A gdy zorientował się, do kogo podszedł chłopak, całe jego ciało znieruchomiało.
Ze złości? Ze stresu? Ze strachu?
— Och, czyżby księżniczka Upper East Side w końcu pojawiła się, by pozwiedzać swoje stare królestwo? Wspominasz czasy władzy? — przywitał Ari Seojun po drugiej stronie sali, ale mimo wypowiedzianych złośliwości w jego oczach błyszczało jedynie lekkie rozbawienie. Pochylił się w jej kierunku, opuszkiem wskazującego palca pukając się w policzek, baby go pocałowała. — A może ciebie też starzy zaciągnęli do wypełnienia rodzinnego obowiązku?
Był w wyśmienitym humorze. Właśnie wrócił do Nowego Jorku po krótkim pobycie w Mediolanie na Fashion Weeku i miał cały tydzień odpoczynku, za wyjątkiem tej nudnej gali, oczywiście. Niemniej Seojun nigdy nie miał problemu z tym, aby zamienić zwykły wieczór w noc godną zapamiętania.
Minsoo, too stunned to speak
[Welcome back Queen A. ;)
OdpowiedzUsuńHej, cześć i czołem! ^^ Gdyby Ari potrzebowała rady od swojego nie biologicznego starszego brata to dobrze wiecie, gdzie nas szukać. ^^ Gabs zawsze chętnie przyjdzie z mniej lub bardziej chcianą radą, odbierze z klubu późno w nocy i czego ta poraniona dusza Ari zapragnie tak naprawdę!]
Gabs
Kiedy najechałam na zdjęcie, zaparło mi dech. <3 Wspaniały efekt i fajna Ari, choć karta jest bardzo enigmatyczna. Mam nadzieję, że powrót okaże się dla niej udany, a tymczasem bawcie się dobrze!
OdpowiedzUsuńCLAIRE BELLFORT jeszcze w roboczych